درباره فیلم An Elephant Sitting Still

درباره فیلم:
فیلی که بی حرکت نشسته است فیلمی چینی در ژانر درام و محصول سال 2018 است. کارگردانی، نویسندگی و تدوین فیلم توسط هو بو انجام شده است. این اولین و آخرین تجربه کارگردانی هو است که بشتر به عنوان یک رمان نویس شناخته می شد. در 12 اکتبر 2017 و مدت کمی پس از پایان کار روی این فیلم، هو در 29 سالگی خودکشی کرد. فیلم اولین اکران جهانی خود را در 68مین جشنواره فیلم برلین تجربه کرد و توسط کارگردانان بزرگی چون بلا تار، وانگ بینگ، انگ لی و گاس ون سنت تحسین شد.

یادداشتی بر فیلم «فیلی که بی حرکت نشسته است»
شهر مانژولی با داشتن 54 کیلومتر مرز با روسیه در شمالی ترین گوشه چین قرار دارد. این شهر شلوغ ترین مرز زمینی چین را دارد و با خط آهنی که از آن عبور می کند شاهراه عبور اجناس از مرز به حساب می آید؛ خط آهنی که مانند خون در رگ اقتصاد منطقه عمل می کند. در این فیلم که اولین و آخرین ساخته سینمایی هو بو است، فیلی افسانه‎ی در مانژولی وجود درد که بی حرکت نشسته و نسبت به دنیا کاملا بی تفاوت است.
بو هو در آکادمی فیلم پکن درس خوانده و در آنجا لیسانس کارگردانی سینما گرفته است. او پیش از این فیلم چند فیلم کوتاه ساخته بود اما بیشتر به عنوان یک رمان نویس شناخته می شد و دو رمان انتشار یافته داشت. مدت کوتاهی پس از ساختن فیلم کوتاه «مردی درون چاه» و فیلم بلند «فیلی که بی حرکت نشسته است» او به زندگی خودش پایان داد. فیلی که بی حرکت نشسته است فیلمی است که رنگ خاکستری تم اصلی تصویر آنرا تشکیل می دهد. در طول 230 دقیقه زمان فیلم آفتاب به ندرت از پشت ابرها بیرون می آید و شخصیت ها در ناامیدی عمیقی غرق شده اند. نماهای طولانی فیلم با سکوت دردناکی همراه شده اند و شخصیت ها در تعقیب سرنوشتشان به شهر مانژولی و نزد فیل افسانه ای آن کشیده می شوند.
اگر اساسی ترین رسالت سینما را ضبط زمان بدانیم، فیلی که بی حرکت نشسته است تجربه زمان را در حالت سرگردانی و بی ریشگی ثبت می کند. فیلم 24 ساعت از زندگی شخصیت های اصلی‎اش را دنبال می‎کند و در این مدت زندگی شخصیت هایش پر از حوادث مختلف است، از روابط عاطفی گرفته تا خشونت و مرگ های تراژیک. اما این حوادث نه دلایلی برای تغییر شخصیت ها بلکه انگار تنها بخشی از چرخه پایان ناپذیر خشونت هستند. استفاده از نماهای بلند در اینجا به تصاویر آرام منجر نشده بلکه نوعی اظطراب سینمایی خلق می کند چرا که دوربین مدام و به شکلی خستگی ناپذیر در حرکت است. میزانسن وضعیت روانی شخصیت ها و محیطی را به تصویر می کشد که امیدی به تغییر در آن دیده نمی شود.
دوربین انگار در تعقیب شخصیت ها به دنبال حل معمایی غیرقابل حل است. این آدم ها چه کسانی هستند؟ امیدها و آرزوهایشان چیست؟ دوربین همواره در فیلم زاویه روبه بالای خود را حفظ می کند و به همین خاطر نزدیکی عجیبی را با شخصیت ها برقرار می کند انگار دوربین همیشه شخصیت های ناامید و در کشمکش داستان را با علاقه و هم دردی دنبال می کند. پس‎زمینه عبور قطارها در فیلم نقش مهمی دارد. در اینجا قطار به جای اینکه مجالی برای آزادی شخصیت ها باشد به عنصری تبدیل می شود که زندگی ماشینی و بوروکراتیک چین را یادآوری می کند. وضعیت اقتصادی ناپایدار خانواده های بسیاری را در شرایط سختی قرار داده و شخصیت های فیلم زندگی هایی دارند که اگر از روی اجبار نبود هرگز انتخابش نمی کردند.
اما فیلم با اینهمه اثری ناامید کننده نیست و در آن عشق به شکلی به تصویر کشیده شده که در یک سوم آخر فیلم به بیننده احساسی از امید منتقل می شود. وقتی فیلم به نمای آخر خود می رسد دوربین دیگر کاملا از زندگی خصوصی شخصیت ها فاصله گرفته و به آنها اجازه تنفس می دهد و شخصیت ها را برای عروجشان در پایان فیلم آماده می کند. این تغییر روحی شخصیت ها در پایان فیلم به نظرم کیفیتی دارد که آنرا در ردیف بزرگترین آثار سینمایی معاصر قرار می دهد. در این پایان سرعت فیلم ثابت می ماند اما زمان بار دیگر معنایش را بیرون از رنج و تباهی پیدا کرده است.
نویسنده: جاستین اسمیت

واکنش منتقدها:
فیلم در سایت راتن تومیتوز امتیاز 96% را بر اساس 46 ریویو بدست آورده است. در سایت متاکریتیک فیلم نمره 86 از 100 را بر اساس نظر 28 منتقد به دست آورده که نشانگر «تحسین جهانی» است.
«یک نقد اجتماعی سیاسی شجاعانه که با تصویری شخصی از جهان گره خورده است و بار دیگر ثابت می کند که هیچ کدام از اینها بدون دیگری امکان وجود ندارند»
-جاستین چانگ (لس آنجلس تایمز)

واکنش های مخاطبان در شبکه های اجتماعی:
امتیاز بینندگان در سایت راتن تومیتوز = 74%

نظر مثبت:
این خیلی فراتر از یه فیلمه. فیلمی که با نهایت زیبایی فیلمبرداری و تدوین شده تا زشت ترین تجربه های انسانی رو نشون بده. با وجود اینهمه ناامیدی ای که در فیلم وجود داره در پایان فیلم شما رو پر از حس امید میکنه که هنوز هم زندگی ارزشش رو داره و انسانیت و مهربانی تنها راه رستگاری انسانه.

نظر منفی:
فیلم داستانی رو که میتونه توی یک ساعت ببنده رو چهار ساعت کش میده. مشکلاتی که اول فیلم توی اون خونواده وجود دارن تا آخر بدون تغییر باقی میمونن و فیلم توی داستانش پیشروی نداره.

نویسندگان:
هو بو

عوامل:
فیلمبرداری: فان چائو
تدوین: هو بو
موسیقی: هوا لون

فروش جهانی: $39,599

دیالوگ برگزیده:
دین: زندگی هیچوقت بهتر نمیشه. همش توی بدبختی میگذره. این بدبختی از وقتی به دنیا اومدی شروع شده. فکر کردی اگه بری یه جای دیگه سرنوشتت تغییری میکنه؟ اینا حرف مفته. جای جدید بدبختی های جدید میاره. هیچکی درمورد اینکه چرا وجود داره چیزی نمیدونه.

موارد مشابه

HD
 golhaye davodi  گل هاي داوودي

گل های داوودی

imdb0

ژانر : درام

سال تولید : 1363

کشور سازنده : ایران

خلاصه داستان: عباس صفاری، در جریان بروز مشاجره با دوست خود باعث مرگ ناگهانی وی شده و به ۲۵ سال حبس محکوم می‌شود. با سپری شدن ۲۰ ساله محکومیت و عفو ۵ سال آخر، قرار آزادی عباس صادر می‌گردد. اما روز موعود در شرایطی که همگان منتظر آزادی عباس هستند استوار هدایت خبر مرگ ناگهانی عباس را به همسرش، عصمت، می‌دهد. اما عصمت از گفتن حقیقت به فرزند نابینای خود، جواد که در آستانه برگزاری مراسم ازدواجش قرار دارد خودداری می‌کند. استوار هدایت که قبل از عزیمت به سفر عصمت را در جریان واقعیت کشته شدن عباس به دست یکی از مأمورین زندان قرار داده بود با تقاضای وی مبنی بر معرفی خود به عنوان پدر جواد و حضور در مراسم عروسی او مواجه می‌شود. جواد که به‌طور ناگهانی در جریان مکالمه استوار و مادرش قرار می‌گیرد خانه را ترک کرده و از حضور در مراسم خودداری می‌کند. اما سرانجام توسط همسرش مریم متقاعد شده و با واقعیت مرگ پدرش کنار می آید.

دیدگاه و نظرات کاربران

loading

در حال بارگذاری دیدگاه ها